تنها نام نیک است که می ماند …

بعضی آدمها هستند که شاید سالهاست به دلایل مختلف از محله و شهرمان رفته باشند اما شاید بیشتر از نزدیکانمان یاد و خاطره آنها در ذهنمان مانده و کافی است نامشان در جمعی بیاید و هزاران خاطره برایمان زنده شود ، خاطرات خوش و شاید هم خاطرات ناخوش!! این آدمها دو دسته اند !!  یا روزگاری پدرمان را درآورده اند! و روزگاری گند زده اند به خاطراتمان و یا خاطرات شیرینی ساخته اند و هرجا اسمشان می آید همه می گویند: خدا رحمت کند پدر و مادرش را ، دسته اول اما اندک شمارند و کم تعداد ، دسته دوم ولی بیش از انگشتان دست می شوند و حتی یاد و خاطره اشان حال آدم را خوب می کند امثال باقرصادها و دکتر جعفری ها و استاد صانعی ها و جعفر توحیدی ها و خیلی های دیگر که یک کتاب می خواهد برای نوشتن اسامی اشان …

امروز به بهانه تولد عزیزی این حرف ها را می زنم که مطمئن هستم ۹۰ درصد مردم خوانسار می شناسندش و برایش احترام قائلند ، دکتر پروندرا کومار ساچان معروف به دکتر کومار پزشک هندی سالهای نه چندان دور شهر خوانسار که در زمان اقامتش در خوانسار جان خیلی ها را نجات داد و به خیلی ها زندگی بخشید حداقل در خانواده ما این اتفاق افتاد و بیش از همه نوع برخورد انسان دوستانه اش او را در ذهن ها جاودانه ساخت

دکتر کومار عزیز تولدتان مبارک و هر جا هستید سلامت باشید و پایدار

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *